↧
Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Γλυφάδας κόβει την Πίτα του και διασκεδάζει, την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 13:00 στο κλειστό γυμναστήριο Αγίου Τρύφωνα Γλυφάδας, Γ. Γεννηματά 60
↧
Ευχαριστήριο του Αντιπεριφερειάρχη Νεολαίας και Άθλησης Π. Βασιλάκη για τη διοργάνωση του φιλανθρωπικού αγώνα
"Με τη διοργάνωση του φιλανθρωπικού αγώνα Εθνικής Ενόπλων Δυνάμεων και Μικτής ΕΠΣΗΠ, είχαμε ένα διττό στόχο: Αφενός να τιμηθούν οι πεσόντες για την απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων και αφετέρου να ενισχυθούν ιδρύματα της περιοχής. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι εργάστηκαν για την άψογη οργάνωση και διεξαγωγή του παιχνιδιού και ιδιαίτερα τους ποδοσφαιριστές, τους διαιτητές και τους προπονητές των δύο ομάδων. Επίσης ευχαριστούμε τον κόσμο που συνέδραμε είτε οικονομικά, είτε με τρόφιμα την πρωτοβουλία, την Ηπειρωτική φαρμακευτική εταιρεία HELP για την οικονομική ενίσχυση της εκδήλωσης και την προσφορά της στους αθλητές καθώς και την "ΖΑΓΟΡΙ ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ". Πιστεύω ότι έγινε μια αρχή, η οποία μπορεί να αποτελέσει τη βάση για νέες ανάλογες εκδηλώσεις στο μέλλον και στις τέσσερις περιφερειακές ενότητες, με τη κατά το δυνατό μεγαλύτερη συμμετοχή και ανταπόκριση του κόσμου και των τοπικών φορέων, ώστε να βοηθηθούν αδύναμοι οικονομικά συμπολίτες μας".
ΠΗΓΗ: www.php.gov.gr
↧
↧
Ρεπετίστα Πωγωνίου
Απολαύστε τα video
Η Ρεπετίστα (ή το Ρεπετίστι μέχρι το 1929 αποτελούσε μαζί με το συνοικισμό της Παηδονιάς την κοινότητα Πογδόριανης-Παρακαλάμου.Στην Παηδονιά και τον Άνω Παρακάλαμο, τους δύο μικρούς αυτούς συνοικισμούς, ήταν το ενιαίο χωριό, η μεγάλη Πογδόριανη, ύστερα από την μετακίνηση των κατοίκων από τους Άι - Θόδωρους. Ενώ η σημερινή Ρεπετίστα και ο σημερινός Κάτω - Παρακάλαμος ήταν τα «Καλύβια», γιατί παλιότερα στις θέσεις αυτές ήταν τα πραγματικά καλύβια της Πογδόριανης, που εξυπηρετούσαν τους κατοίκους της στις γεωργικές τους εργασίες.
Το 1929 οι κάτοικοι του συνοικισμού Ρεπετίστας με αίτησή τους έκαναν δική τους κοινότητα. Η αναγνώριση έγινε με το Διάταγμα της 14-10-1929(ΦΕΚ Α' 379/ 19-10-1929) «Περί αναγνωρίσεως κοινοτήτων».
Η Ρεπετίστα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε ένα λόφο όπου δεσπόζει η κοιλάδα του Άνω Καλαμά, που διαρρέει ο ποταμός Καλαμάς.Αυτή αρχίζει βόρεια από τις κύριες πηγές του ποταμού Καλαμά στους πρόποδες του Άι-Λια Δολιανών και τελειώνει στο Σουλόπουλο ή στη Βροσύνα.
Ο Άγγλος αρχαιολόγος Ν.Χάμμοντ,στο βιβλίο του «Ήπειρος» τιτλοφορεί τη μεγαλύτερη αυτή κοιλάδα, από τις κύριες πηγές του Καλαμά ως το φαράγγι Βροσύνας-Ραβενής, ως «Επαρχία του Άνω Καλαμά»και περιλαμβάνει σ'αυτή και το δυτικό τμήμα, δυτικά του Κασιδιάρη, που διαρρέεται από τον παραπόταμο του Καλαμά, Λαγκαβίτσα.Η κοιλάδα αυτή είναι από τις ωραιότερες και παραγωγικότερες περιοχές της Ηπείρου. Το φθινόπωρο του 1809 ο Λόρδος Βύρων, πηγαίνοντας από τα Γιάννινα προς το Τεπελένι φιλοξενήθηκε δύο μέρες στο μοναστήρι του Άι-Λια Ζίτσας και αντικρύζοντας από εκεί ψηλά την κοιλάδα, έμεινε έκθαμβος από την ομορφιά της.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα γύρω υψώματα της κοιλάδας Άνω Καλαμά σώζονται τα ερείπια έξι (6) αρχαίων πόλεων και ακροπόλεων από τον 4ο αι π.Χ.Στην Παλιογκρίμπιανη, στο Σώσινο, στη Σιούτιστα (σ.σ. Κασιδιάρη), στο Δεσποτικό, στη Χρυσόρραχη και στο Λεπροβούνι.Οι οικισμοί αυτοί αποτελούσαν για τους Μολοσσούς, που ήταν οι αρχαίοι κάτοικοι της κοιλάδας, ένα αμυντικό συγκρότημα κατά των ξένων επιδρομέων, που θα επιχειρούσαν να μπουν στην κοιλάδα.
Τα ίδια αυτά υψώματα αποτέλεσαν φραγμό στον ιταλικό στρατό στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 αφού ήταν καθαυτό στρατηγικές θέσεις.
Κατά την περίοδο 1948-1955 όλος ο κάμπος της Ρεπετίστας, ήταν ένας απέραντος ορυζώνας,καθότι το παραγόμενο ρύζι ήταν από τα καλύτερα της χώρας και συνέβαλε στην άνθηση της τοπικής οικονομίας.
Όμως, λόγω της ασθένειας της ελονοσίας και των πολλών ρευματοπαθειών, που προκλήθηκαν στην περιοχή, από το έτος 1956 διεκόπη η καλλιέργεια του ρυζιού, διότι κινδύνευαν να βρεθούν άρρωστοι όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Έτσι, από τη χρονολογία αυτή και μετά άρχισε η Ρεπετίστα να εξελίσσεται σ'ένα από τα χωριά του νομού με τη μεγαλύτερη αγελαδοτροφία.Μάλιστα στο χωριό ήλθαν, για πρώτη φορά, μέσω του προγράμματος Αναπτύξεως Ηπείρου,οι βελτιωμένες ράτσες αγελάδων Ολλανδίας και Σβιτς Σερβίας.Για 40 και πλέον χρόνια η Ρεπετίστα είχε τα πρωτεία στην παραγωγή αγελαδινού γάλακτος και στην εκτροφή βελτιωμένων μοσχαριών.
Στο χωριό αυτό κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Ελληνικός στρατός, με επικεφαλής το Σύνταγμα Ευζώνων, συνέτριψε τους Ιταλούς, καθώς οπισθοχώρησαν, στην ονομαστή μάχη της Ρεπετίστας και έγραψε σελίδες δόξας και άφθαστου ηρωικού μεγαλείου, τις οποίες σήμερα θυμούνται οι μεγαλύτεροι με ιδιαίτερη περηφάνια. Τα οχυρωματικά έργα του 1940 υπάρχουν και σήμερα γύρω από το ύψωμα που είναι κτισμένο το χωριό, και αποτελούν ιστορικό κειμήλιο.
Κατά την περίοδο της κατοχής, η Ρεπετίστα, όπως τα άλλα γύρω χωριά του κάμπου Άνω Καλαμά, υπήρξε το καταφύγιο των πεινασμένων ανθρώπων, όχι μόνο όλου του νομού Ιωαννίνων, αλλά και όλης της Ηπείρου. Εκεί έβρισκαν καλαμπόκι, φασόλια και γάλα, που απλόχερα όλα αυτά τους προσέφεραν οι Ρεπετιστιώτες. Δυστυχώς, η Ρεπετίστα υπήρξε θύμα και του εμφυλίου σπαραγμού με τραγικές συνέπειες για τους κατοίκους, τα σπίτια και τις περιουσίες τους, αλλά όλοι οι κάτοικοι ήταν πάντοτε μεταξύ τους, αγαπημένοι, μονιασμένοι και ειρηνόφιλοι.
Σήμερα, δυστυχώς,η ζωή φθίνει στο χωριό και μόνο εβδομήντα (70) περίπου κάτοικοι φυλάνε τις ακριτικές Θερμοπύλες,όπως και στ'άλλα χωριά του Πωγωνίου, κρατώντας σφιχτά στα δόντια τις παραδοσιακές και ιστορικές καταβολές τους.
Θα πρέπει να επισημανθούν ιδιαίτερα οι δεσμοί όλων των ξενιτεμένων Ηπειρωτών και ιδιαίτερα των Ρεπετιστιωτών με την γενέτειρα, καθώς και την αναβίωση των παραδοσιακών ηθών και εθίμων, τόσο στο πανηγύρι του Αγ. Γεωργίου (23 Απριλίου), προστάτη και πολιούχου της Ρεπετίστας, όσο και κάθε Δεκαπενταύγουστο.Εδώ διαμορφώθηκαν τα πολιτισμικά μας στοιχεία. Και είναι αυτά, οι παραδόσεις μας, τα ήθη και έθιμα, οι δημοτικοί χοροί και τα τραγούδια, οι θρύλοι και η ιστορία, η λαϊκή μας κληρονομιά. Αυτά πρέπει να κρατήσουμε ζωντανά και να παραδώσουμε στα παιδιά μας. Θα είναι αυτό η μεγαλύτερη προσφορά στο γενέθλιο τόπο μας.
Στις μέρες μας η μοίρα των χωριών μας είναι τραγική. Οι λιγοστοί κάτοικοί τους ζουν με την σκέψη στο παρελθόν, τότε που τα χωριά έσφυζαν από ζωή και δημιουργική κίνηση. Τότε που οι άνθρωποι ήταν απλοί και καλοσυνάτοι, γεμάτοι αγάπη και ανθρωπιά. Τώρα λείπουν τα παιδικά γελαστά και χαρούμενα πρόσωπα. Δάσκαλοι δεν υπάρχουν, για να σημάνουν το σήμαντρο του σχολείου. Το ρεύμα της αστυφιλίας παρέσυρε τα πάντα στο διάβα του από κοντά και η κρατική αδιαφορία, που θα φρόντισε από νωρίς να εξασφαλίσει παραγωγική εργασία και να κρατήσει τους νέους στα χωριά. Θύμα αυτής της κατάστασης είναι και η ωραία Ρεπετίστα, που άλλοτε είχε 500 κατοίκους και τώρα μετά βίας 70 και οι περισσότεροι ηλικιωμένοι.
Κλείνοντας αυτή την περιγραφή, θα πρέπει να τονισθεί η μεγάλη προσφορά που είχε στο παρελθόν και εξακολουθεί να έχει και σήμερα για το χωριό η Αδελφότητα Ρεπετιστιωτών Αθήνας με πρωτεργάτη τον αείμνηστο μπάρμπα Γιάννη Πατσέλα, που έκανε πρόεδρος για 30 χρόνια.Να επισημάνω, επίσης, και την αξιόλογη δραστηριότητα και συμβολή του νεοσύστατουΠολιτιστικού Συλλόγου Ρεπετίστας,που πρωτοστατεί στα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Θα πρέπει, τέλος, να υπογραμμισθεί ότι από το 1950 και μετά, όλοι οι Ρεπετιστιώτες, λόγω και της οικονομικής τους δυνατότητας, βασικά από τον κάμπο, θέλησαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Έτσι, η Ρεπετίστα διακρίνεται σήμερα για τα πολλά παιδιά της, που έχουν διακριθεί στις επιστήμες (δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες, στελέχη της δημόσιας διοίκησης και βεβαίως πολλοί αρτοποιοί). Στη Ρεπετίστα γεννήθηκε και μεγάλωσε και ο γνωστός ποινικολόγος των Αθηνών Αντώνης Φούσας, πρώην Υπουργός των Κυβερνήσεων προσωπικοτήτων κατά τα έτη 1989-1990 (που τον αποδέχτηκαν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί κατά την κρίσιμη εκείνη πολιτική περίοδο). Αξιοπρόσεκτο δε είναι το γεγονός ότι ο Τύπος των Ιωαννίνων, τον Αντ. Φούσα τον έχει ονομάσει "Ρεπετιστάριο", ακριβώς λόγω της καταγωγής του από τη Ρεπετίστα.
Η Ρεπετίστα φιλοδοξεί να φιλοξενεί κάθε χρόνο τα ξενιτεμένα τέκνα της, όπως και όλους τους φίλους της, που θα ενθουσιαστούν από τις θαυμάσιες φυσικές ομορφιές της, αλλά ιδίως από την αγάπη και χαρακτηριστική φιλοξενία των κατοίκων της.
Στην όμορφη και γραφική θέα στο Βορώνι είναι χτισμένη μία ακόμη εκκλησία της Ρεπετίστας, αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου, είναι δίπλα από τον καλαμά και απέναντι από τοΛεπροβούνη. Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου και πλήθος κατοίκων από τα γύρω χωριά έρχονται να προσκυνήσουν τη χάρη της. Στην αψιδωτή είσοδο του ναού είναι χαραγμένη η χρονολογία 1899,στη μέση ο σταυρός. Κάτω από το σταυρό γράφει: "ΔΗ ΕΞΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΑΘΑΝΑ ΤΣΑ." .Η χρονολογία της επιγραφής αναφέρεται σε επισκευή ή μερική ανακαίνισή της, αφού ο ναός είναι γραμμένος στο κτηματολόγιο του Αϊ Λιά (1865).
Χτίστηκε πρόσφατα το 1978 πάνω σε οικόπεδο που δώρισε ο Αθανάσιος Φλώρος. Τη δαπάνη του ναού εξ ολοκλήρου την ανέλαβε ο ίδιος. Δίπλα του ναού βρίσκεται το νεκροταφείο της Ρεπετίστας.
Ο Άγιος Γεώργιος Ρεπετίστας είναι νεώτερη εκκλησία, χτίστηκε με την προοπτική βοήθειας όλων των κατοίκων της, πάνω στα ερείπια άλλου παλιότερου ναού του Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με αφηγήσεις των κατοίκων την πέτρα για το χτίσιμο του ναού κουβαλούσαν για πολλούς μήνες οι κάτοικοι με τα ζώα τους από το χωριό Χρυσόραχη.
Σήμερα ο ναός είναι ολόκληρος σχεδόν αγιογραφημένος. Το μεγαλύτερο μέρος της αγιογράφησης έγινε με την βοήθεια των αδερφών Αντώνη και Στέφανου Φούσακαι πολλών άλλων Ρεπετιστιωτών.
Πρόσφατα έγινε η αντικατάσταση του ταβανιού της εκκλησίας με ξύλο. Η δαπάνη του έργου αυτού κόστισε 15.000,00 ευρώ.Τα ?10.000,00 εξασφάλισε ο Αντώνης Φούσας π. Υπουργός από διάφορους Υπουργείς και Οργανισμούς.Η εκκλησιαστική επιτροπή διέθεσε ποσό ?2000,00 , η Αδελφότητα Ρεπετιστιωτών Αθηνών επίσης ?2000,00 και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ρεπετίστας ?1000,00. Ακόμη με δωρεές των Ρεπετιστιωτών ντόπιων και αποδήμων αντικαταστάθηκε η φθαρμένη σιδερένια είσοδος του ναού από αλουμινοκατασκευή, με πρωτοβουλία και ευθύνη του Πολιτιστικού Συλλόγου Ρεπετίστας.
Ο Παντοκράτορας που βρίσκεται ψηλά στο ταβάνι έχει στην βάση την επιγραφή «Αφιέρωμα Γεωργίου Μετά , τέως Υπουργού Πρεσβευτή της Ελλάδος εις Η.Π.Α.» . Εις άλλου η εικόνα του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται στο ένα από τα δύο προσκυνητάρια είναι αφιερωμένα του 5ου Τάγματος Πεζικού.
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι τρίκλωτη ρυθμού Βασιλικής. Πανηγυρίζει στις 23 Απριλίου εορτή του Αγίου Γεωργίου, που είναι ο προστάτης και πολιούχος του χωριού
↧
Σκούπα Άρτας
Απολαύστε τα video
Σκούπα
Η Σκούπα (Τοπική Κοινότητα Σκούπας - Δημοτική Ενότητα ΞΗΡΟΒΟΥΝΙΟΥ), ανήκει στον δήμο ΑΡΤΑΙΩΝ της Περιφερειακής Ενότητας ΑΡΤΑΣ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “η Σκούπα”. Έδρα του δήμου είναι η Άρτα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Σκούπα ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Σκούπας, του πρώην Δήμου ΞΗΡΟΒΟΥΝΙΟΥ του Νομού ΑΡΤΗΣ.
Η Σκούπα έχει υψόμετρο 434 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,3688238896 και γεωγραφικό μήκος 21,0287215864.
Οδηγίες για το πώς θα φτάσετε στη Σκούπα θα βρείτε εδώ.
Πως προήλθε η ονομασία του χωριού
Στα γενικά αρχεία Άρτας υπάρχουν Οθωμανικά ταπού (τίτλοι ιδιοκτησίας του Σουλτάνου)από το 1865 για τα χωριά Σκούπα και Πιστιανά.Αποτελούν σημαντικά ντοκουμέντα διότι μέχρι την ανεύρεσή τους δεν υπήρχε κανένα σωζόμενο αρχείο – δημόσιο έγγραφο από την Οθωμανική περίοδο, λες και δεν υπήρξε ποτέ εκείνη η εποχή για την Άρτα. Από εκείνη την εποχή μαρτυρείται σε γραπτά επίσημα έγγραφα η ονομασία Σκούπα. Παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Κοτετσά ή Γκοτετσά.Στην Κοτετσά λοιπόν υπήρχε γυναικείο μοναστήρι στον Άγιο Νικόλαο και οι μοναχές πουλούσαν το κρασί από τα αμπέλια της μονής στην τοποθεσία «Κρασοπλή» (Πωλώ +κρασί),όπου βρίσκεται σήμερα το ομώνυμο καφενείο στο χωριό μας, στο δρόμο απόΒροδό (Μονολίθι), Ραψίστα (Πλατανούσα), Τσοβίστα (Δαφνωτή), Κοτετσά, Νησίστα (Ροδαυγή) προς Άρτα.
Από κει πέρασε απόσπασμα από Λιάπηδες Τουρκαλβανούς,ήπιε κρασί και βίασε τις καλόγριες. Οι ντόπιοι κάτοικοι της Κοτετσάς θεώρησαν προσβολή το γεγονός και αφού στήσανε ενέδρα (καρτέρι)σκοτώσανε και λιντσάρανε τους Λιάπηδες.Η είδηση έφτασε ως τα Γιάννενα και η τιμωρία αναμένονταν παραδειγματική. Ισχυρό απόσπασμα του Τουρκικού στρατού κατευθύνονταν στο χωριό για να το «σαρώσει». Οι κάτοικοι διασκορπίστηκαν και όταν έφτασαν οι Τούρκοι σάρωσαν τα άδεια σπίτια , τα έκαψαν και γενικά δεν έμεινε τίποτα όρθιο. «Σκούπα πέρασε από δω και τα σκούπισε όλα;»λέγανε οι διαβάτες και έτσι επικράτησε η ονομασία Σκούπα. Οι νέοι κάτοικοι της Σκούπας ήρθαν από διάφορα χωριά της ορεινής Άρτας, των Ιωαννίνων αλλά και των Τρικάλων. ( Νησίστα, Ραψίστα, Ράμια, Σχωρέτσιανα, Χουλιαράδες κλπ).Στη συνέχεια το χωριό πέρασε στην ιδιοκτησία ενός πλούσιου Τσιφλικά της περιοχής που ονομαζόταν Λύτρας,ο οποίος καταπίεζε τους κατοίκους και επέβαλε βαριά φορολογία. Όλο το χωριό ξεσηκώθηκε εναντίον του και με πρωταγωνιστές τολμηρούς νέους της Σκούπας (Τσιάπαλης, Δασκαλάκης κλπ) τοποθετήθηκαν δυναμίτες στο σπίτι του Τσιφλικά Λύτρα, ο οποίος αναγκάστηκε να έρθει σε διαπραγματεύσεις με τους ντόπιους και να πουλήσει το χωριό στους κατοίκους (δάσος και χωράφια) πριν την απελευθέρωση της Ηπείρου. Η Σκούπα είναι ένα από τα λίγα χωριά της Ελλάδας που είναι ιδιόκτητογια την ακρίβεια συνδιόκτητο,όσον αφορά τις δασικές της εκτάσεις. Για λίγα χρόνια στη διάρκεια της επταετίας και αργότερα το χωριό μετονομάστηκε σε Καρυδέα γιατί το παλιό Σκούπα δε θεωρήθηκε εύηχο.Το βάρος της ιστορίας του ονόματος επέβαλε εκ νέου τη μετονομασία του χωριού σε ΣΚΟΥΠΑ. Σκούπα λοιπόν και σ’ όποιον αρέσουμε!
| Ο Ιερός Ναός της Παναγίας |
Οι εκκλησίες και τα μοναστήρια της πατρίδας μας, αποτελούν τα σημαντικότερα ίσως ιστορικά μνημεία που συνδέονται στενά με τη λατρευτική και την κοινωνική ζωή των Ελλήνων. Ακόμη αποτέλεσαν κατά το παρελθόν, κέντρα και ορμητήρια σκληρών αγώνων και συνέβαλαν αποτελεσματικά στην εθνική αναγέννηση του δοκιμαζόμενου γένους μας, στον πολιτισμό και στην πρόοδό του.
Το χωριό μας, παρ ότι μικρό, διαθέτει σήμερα επτά εκκλησίες (κεντρικές και παρεκκλήσια) . Πρόκειται για τον ενοριακό ναό τηςΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ και τους ναούς του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, του ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (και ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ), του ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ, της ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ και το ναό του ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΑ (το γνωστό μας κοιμητήριο) μέσα στον περίβολο της κεντρικής μας εκκλησίας της ΠΑΝΑΓΙΑΣ.
Μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1930 περίπου υπήρχε και το παρεκκλήσιο του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, σε απόσταση λιγότερο από ένα χιλιόμετρο, ανατολικά της Παναγίας, απέναντι από το ρέμα «Γκαλντερίμι» το οποίο, λόγω μεγάλης κατολίσθησης της περιοχής, κατέρρευσε.
Πάντωςτο 1881-84, που έγινε καταγραφή όλων των ενοριών, εκκλησιών και μοναστηριών της περιοχής από τον τότε Μητροπολίτη της ενιαίας Μητροπόλεως ΑΡΤΗΣ και ΠΡΕΒΕΖΗΣ Σεραφείμ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ [επικαλουμένου Βυζαντίου] , η ΣΚΟΥΠΑ αριθμούσε 3 εκκλησίες. Γράφει λοιπόν ο παραπάνω Μητροπολίτης και συγγραφέας: To χωριό ΣΚΟΥΠΑ ΄΄περιέχει οικογενείας 84 εκκλησιαζομένας εις 3 ιεράς εκκλησίας, της ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ και του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ. Εντός του περιβόλου του ναού της ΘΕΟΤΟΚΟΥ υπάρχει και το κοιμητήριο μετά ναού τινός εις τιμήν του ΑΝΑΡΓΥΡΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ . Εν τοις ναοίς τούτοις εφημερεύουσι δύο εντόπιοι ιερείς΄΄. Δεν αναφέρεται καθόλου ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ την περίοδο αυτή και αυτό είναι εύλογο, καθ όσον η εκκλησία αυτή θεμελιώθηκε μεν το 1881 στην τουρκοκρατούμενη τότε ΣΚΟΥΠΑ, δεν αποπερατώθηκε όμως όταν γινόταν η απογραφή.
Παρακάτω εκθέτουμε ότι γνωρίζουμε από πηγές προφορικές ή γραπτές:
1.- Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Είναι η ενοριακή μας εκκλησία. Η εκκλησία του χωριού μας που μας ξυπνάει ποικίλα βιώματα, μας προκαλεί συγκινήσεις χαράς και λύπης. Εκεί στην κολυμβήθραμικρά παιδάκια μας βάπτισαν και μας έκαναν χριστιανούς . Εκεί στο χοροστάσι της Παναγίαςδιασκεδάζαμε τα διήμερα του 15/Αύγουστου και το ΠΑΣΧΑ (15 και 16 Αυγούστου και Δευτέρα και Τρίτη του Πάσχα). Εκεί στην αιώνια κατοικία αναπαύονται οι παππούδες μας και οι γονείς μας και όλοι οι προγονοί μας. Η γλυκόλαλη καμπάνα της για αιώνες πότε χαρμόσυνα, πότε λυπητερά διαλαλούσε σε όλη την περιοχή τις χαρές και τις λύπες των κατοίκων. Την εποχή που ούτε ράδιο ούτε τηλεόραση υπήρχε, η καμπάναπερίτρανα δημοσιοποιούσε τα μεγάλα εθνικά γεγονότα, λαμπρές εθνικές επιτυχίες ή και μεγάλες εθνικές συμφορές. Το Φλεβάρη του 1913 η καμπάνα έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα ΄΄ τα πήραμε τα Γιάννενα ΄΄.Τον Οκτώβρη του 1940η ίδια καμπάνα καλούσε τα παιδιά του χωριού μας για τον Ελληνο-ιταλικό μέτωπο, όπως μας διηγούνταν οι πατεράδες μας.
Ο σημερινός ναός της Παναγίας είναι νέος. Έγινε μετά τους τοπικούς σεισμούς του Απριλίου 1967. Η παλαιά εκκλησία κατεδαφίστηκε, επειδή χαρακτηρίστηκε ετοιμόρροπη από την Δ/νση Τεχνικών υπηρεσιών Πρέβεζας. (Τότε υπαγόταν στον Ν. Πρεβέζης). Η νέα ως κτίριο είναι μικρότερη αλλά αρτιότερη. Η κάτοψή της έχει διαστάσεις 13 μ. Χ 7,30 μ., το δε ύψος της ξεπερνάει τα 4.50 μ. Τόσο στην μπροστινή κυρία είσοδό της, όσο και στην δυτική, κατασκευάστηκε υπόστεγο (πρόναος). Ακρογωνιαίος λίθος ΄΄αγκωνάρι΄΄ ,στο αριστερό της πρόσοψης αναγράφει το έτος ανεγέρσεως (ΙΟΥΝΙΟΣ 1971) και τους κτήτορες (Αφοί Β.ΓΟΥΛΑ).Επί μακαριστού συγχωριανού μας ιερέα Κων/νου ΠΑΠΑ , στις 5-9-1983, έγιναν τα επίσημα εγκαίνια της νέας εκκλησίας, από τον σημερινό μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Θεόκλητο. Η ως άνω επιγραφή ναι μεν αποδίδει το ιστορικό της ανέγερσης της τωρινής εκκλησίας (ως κτιρίου), θα ήταν όμως ακριβέστερη αν το αναγραφόμενο έτος 1971 το ανέγραφε ως έτος «εκ θεμελίων ανακαινίσεως» του νέου ναού, για να γνωρίζουν οι νεότερες γενιές, που θα μας ακολουθήσουν, ότι η εκκλησία της Παναγίας του χωριού μας έχει ιστορία αιώνων και δεν αρχίζει από το έτος 1971.
Η παλιά εκκλησία της ΠΑΝΑΓΙΑΣ, πριν το 1967, ήταν μεγαλύτερος σε μήκος, γύρω στα 5 μ. περίπου, χαμηλότερη σε ύψος και απλούστερη σε κατασκευή. Το πίσω (δυτικό) τμήμα του κυρίως ναού, ο γυναικονίτης (το γναίκιο) ήταν υψωμένο κατά 3 έως 4 σκαλιά και χωριζόταν από τον κυρίως ναό με πυκνά ξύλινα κάγκελα, οπότε οι γυναίκες μόνο άκουγαν και ελάχιστα έβλεπαν κατά την θεία λειτουργία.
Ως έτος ανεγέρσεως της παλαιάςεκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου φέρεται το έτος 1800. Κατ άλλους το 1803.Και οι δύο εκδοχές κρίνονται σωστές δεδομένου ότι το έτος 1803 που ολοκληρώθηκε η κατασκευή του πέτρινου περιβόλου της εκκλησίας. Ο περίβολος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του όλου συγκροτήματος του ναού. Οπότε είμαστε απολύτως ακριβείς αν πούμε ότι το έτος 1800 θεμελιώθηκε η παλιά εκκλησία της Παναγίας, που κατεδαφίστηκε ενώ το έτος 1803 ολοκληρώθηκε η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου (τοίχοι αντιστήριξης, περίβολος, νεκροταφείο κλπ).
Πριν το 1800 υπήρχε άλλη εκκλησία, περίπου 150μ. Ν/Α από τη σημερινή. Η παράδοση λέγει ότι το ιερό της παμπάλαιας εκείνης εκκλησίας βρισκόταν εκεί που σήμερα υπάρχει ένα παλιό απλό πέτρινο προσκυνητάρι (εικόνισμα). Είναι το προσκυνητάριπου σώζεται ακόμη κάτω από το πάρκων το βακούφικο, δίπλα από το μονοπάτι που οδηγεί στα σπίτια των αδελφών Μιχάλη ΤΖΑΡΗ και προς τον συνοικισμό ΚΑΡΔΑΜΠΟΥ.
Φαίνεται ότι την εποχή αυτή, λίγο πριν το 1800 έγιναν οι φοβερές εκείνες κατολισθήσεις στο ΄΄ΓΚΑΛΤΕΡΙΜΙ΄΄ και στις εκατέρωθεν παρόχθιες περιοχές, οπότε η παλιά εκκλησία και το νεκροταφείο κατέρρευσαν και εξαφανίστηκαν. Μερικοί μάλιστα υποστηρίζουν με βεβαιότητα ότι η τότε εκκλησία βρισκόταν σχεδόν στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το σημερινό χοροστάσι. Άλλαξε εντελώς η εδαφική φυσιογνωμία της περιοχής. Το παλαιό ρέμα στο ΓΚΑΛΤΕΡΙΜΙ , πριν από λίγες εκατονταετίες ήταν ένα απλό συνηθισμένο ξερολάγκαδο και δεξιά-αριστερά χωράφια ΄΄λάκκες΄΄. Οι ίδιοι κάτοικοι θυμούνται ότι έβρισκαν τακτικά στην τοποθεσία αυτή μεταλλικά αντικείμενα, όπως δακτυλίδια, περιδέραια κλπ που συνηθίζεται να βάζουν στους νεκρούς. Προέρχονται από το παλιό νεκροταφείο.
Οι περισσότερες πληροφορίες συγκλίνουν και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εκείνη η παλιά εκκλησία που καταστράφηκε ήταν αφιερωμένη στην ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ και όχι στην ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.
Να πως εξηγούν την αλλαγή αυτή : Eκείνη την εποχή στη ΣΚΟΥΠΑ έμεινε κάποια μοναχή, προερχομένη από κάποιο μοναστήρι ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ. (Ίσως από το ομώνυμο μοναστήρι του Καταρράκτη, αν εκείνο ήταν γυναικείο). Αυτή έμενε κατά την τοπική παράδοση, σε ένα υποτυπώδες κακοφτιαγμένο κελί, που βρισκόταν πίσω από το παλιό βακούφικο καφενείο της εκκλησίας, που το θυμόμαστε όλοι της γενιάς μας. Η καλόγρια εκείνη Μαρία η Μαγδαληνή το όνομά της, έκανε μεγάλο αγώνα και ξανάκτισε την εκκλησία που κατέρρευσε σε πιο στέρεο έδαφος και επέλεξε το οικόπεδο όπου σήμερα είναι κτισμένος ο ναός της ΠΑΝΑΓΙΑΣ. Με τη μόνη διαφορά ότι αντί να αφιερώσει τη νέα εκκλησία στην ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ όπως ήταν πρώτα, την αφιέρωσε στη ΠΑΝΑΓΙΑ, για λόγους τιμής προς την αγιότητα της Θεοτόκου, αλλά και για λόγους προσωπικού συναισθηματισμού [που την έλεγαν Μαρία]. Ίσως να ήταν και το κοσμικό της όνομα Μαρία. Οπότε θα ήθελε να συμπίπτουν τα ονομαστήριά της με την πανήγυρη του ναού [15 Αυγούστου]. Η άποψη αυτή είναι ευρέως παραδεδειγμένη από παλιούς συμπολίτες μας, μερικοί από τους οποίους θυμούνται και εικόνα της Αγ. Κυριακής.
Στον αύλιο χώρο της εκκλησίας, προς την πλευρά του κοιμητηρίου, υπάρχει μόνιμο πέτρινο προσκυνητάρι-τραπέζι, με σκαλιστή ημικύκλια πέτρα, όρθια στηριγμένη πάνω στο τραπέζι, με πέτρινο σκαλιστό σταυρό. Εκεί ΄΄κρένει΄΄ Ανάστασηο παπάς την νύκτα του ΠΑΣΧΑ. Εκεί διαβάζει το μεγάλο αγιασμό τα Θεοφάνειαεφ’ όσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες. Εκεί σταματάει η πομπή, κατά την τριπλή περιφορά του επιταφίου την Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, για να αναπέμψει δέηση ο ιερέας υπέρ ζώντων και νεκρών. Παλιά παραδοσιακή συνήθεια.
Το παρεκκλήσιο του Αγίου Τρύφωνα
Δέκα περίπου μέτρα Ν/Α της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ευρίσκεται το μικρό παρεκκλήσιο του ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΑ, με την πέτρινη μαύρη σκεπή, το λιθόκτιστο καμπαναριό, την πολύ-πολύ μικρή πόρτα εισόδου και τα μικροσκοπικά παραθυράκια, που παραμένουν μονίμως σταθερά.
Οι πληροφορίες των παλιών συγχωριανών μας αλλά και τα γραφόμενα στις ανάγλυφες μισοκαταστραμμένες επιγραφές (η μία σε αγκωνάρι του παρεκκλησίου και η άλλη στο καμπαναριό) μαρτυρούν ότι το παρεκκλήσιο αυτό κτίστηκε μισό περίπου αιώνα μετά το κτίσιμο της παλιά εκκλησίας της ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ που κατεδαφίστηκε. Ανεγέρθηκε το 1858, ενώ το καμπαναριό το 1860. Η μετρίου μεγέθους καμπάνα του παρεκκλησίου που εξυπηρετεί τον ενοριακά ναό, που δεν έχει δικό του κωδωνοστάσιο, λόγω μικρής απόστασης. Η παράδοση λέει ότι η καμπάνα αυτή προέρχεται από την ΚΩΝ/ΛΗ, χωρίς να αναφέρεται αν πρόκειται για προσφορά κάποιου δωρητή. Το μέγεθός της είναι σχετικά μικρό, αλλά ο ήχος γλυκύτατος. Είναι πράγματι η πιο γλυκόλαλη καμπάνα της περιοχής.
Ο Άγιος ΤΡΥΦΩΝΑΣ είναι περισσότερο γνωστός στον κόσμο ως Κοιμητήριο, γιατί στο δάπεδό του υπάρχει καταπακτή “γκλαβανή” από την οποία έριχναν τα οστά των νεκρών, τα οποία περισυνέλεγαν μετά την εκταφή. Οι διαστάσεις του ναού αυτού είναι 5Χ 4.5 μ. Το μισό ανατολικά τμήμα είναι θεμελιωμένο κάτω από το αντέρισμα (την οχτιά), οπότε ο κενός χώρος (το κατώγι) χρησίμευε ως οστεοφυλάκιο. Οι διαστάσεις της θύρας εισόδου του ναoύ είναι υπερβολικά μικρές ( 1,15 μ ύψος και 0,60 πλάτος). Ήταν συνηθισμένο φαινόμενο στα χρόνια της τουρκοκρατίας, να κατασκευάζονται μικρές πόρτες, επειδή εισέρχονταν οι Τούρκοι έφιπποι και πρόσβαλλαν την ιερότητα των χώρων αυτών. Στο χωριό μας και σήμερα ακόμη συνηθίζεται, όσοι ανάβουν κεράκι στην εκκλησία της ΠΑΝΑΓΙΑΣ, να ανάβουν και ένα δεύτερο ταυτοχρόνως στο κοιμητήριο. Μόνο που όσοι έχουν κάποια ηλικία και όχι μόνο, το σκύψιμο στην μικρή αυτή πόρτα αποτελεί δοκιμασία, λόγω αρθριτικών και άλλων εγγενών δυσχερειών…
Οι καλοπροαίρετοι, αγράμματοι αλλά ευσεβέστατοι προπαπούδες μας, όλοι σχεδόν γεωργοί στο επάγγελμα, σκλάβοι στους Τούρκους, τίμησαν τον προστάτη των καλλιεργητών, τον μεγαλομάρτυρα ΑΓΙΟ ΤΡΥΦΩΝΑ. Κατασκεύασαν προς τιμήν του πριν δυο περίπου αιώνες το ειδικό αυτό εκκλησάκι, το οποίο εορτάζει την 1ηΦεβρουαρίου, ημέρα της μνήμης του μεγάλου αυτού Αγίου
Το οστεοφυλάκιο
Δίπλα από το νεκροταφείο, εδώ και λίγα χρόνια κτίσθηκε το οστεοφυλάκιο, όπου φυλάσσονται μέσα σε ειδικά καλοφτιαγμένα κουτάκια, τα οστά των συγχωριανών μας. Μερικοί θεωρούν μακάβρια ενέργεια την φύλαξη των οστών στο οστεοφυλάκιο, οι περισσότεροι όμως την επιδοκιμάζουν, γιατί δείχνει περίτρανα την αγάπη και τον σεβασμό προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έφυγαν από κοντά μας αργά ή γρήγορα. Η συνήθεια αυτή ακολουθείται άλλωστε σε όλη σχεδόν την Ελλάδα.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Το Βακουφικό καφενείο
Στο προαύλιο της εκκλησίας υπάρχει το σχετικά νέο βακούφικο καφενείο, στο οποίο οι εκκλησιαζόμενοι μετά την θεία λειτουργία, μπορούν να πάρουν το καφέ τους ή το ποτό τους, να συζητήσουν, να ακούσουν τις ανακοινώσεις των αρχών ή να μοιραστούν τα υψώματα των εορταζόντων ή τα κόλλυβα των μνημόσυνων.
Παραπλεύρως του καφενείου ευρίσκεται το Γραφείο του εκκλησιαστικού Συμβουλίου.
Αυτή με λίγα λόγια είναι η εικόνα, παλιά και νέα, του καθεδρικού μας ναού της ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ του χωριού μας, μαζί με όλο το εκκλησιαστικό κτιριακό συγκρότημα του περιβάλλοντος χώρου. Όποιες άλλες πληροφορίες (γραπτές ή προφορικές) διαθέτει ο κάθε συγχωριανός μας για τις εκκλησίες μας, καλό είναι να τις ανακοινώνει για να διαμορφώσουν και οι απόγονοί μας σαφέστερη εικόνα αυτών, ως λατρευτικών, πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων της ιδιαιτέρας μας πατρίδας.
| Η Μονή Αγ.Νικολάου |
Στο χωριό Κοτιτσά ή Γκοτιτσά (αργότερα Σκούπα)του νομού ’ρτας και στη θέση όπου σήμερα είναι χτισμένος ο ναός του Αγίου Νικολάου Σκούπας, υπήρχε η ομώνυμη Μονή, για την οποία ο δάσκαλος του γειτονικού χωριού Πλατανούσα, Σωκράτης Γεωργούλας (Λαϊκές ζωγραφιές απ’ την Ήπειρο, σελ.53-54), αναφέρει ότι:«Το μοναστήρι ήταν χτισμένο εκεί όπου βρίσκεται σήμερα ο ναός του Αγίου Νικολάου Καρυδέας και είχε μετόχιον την Θεοτόκο Πλατανούσης. Το μοναστήρι ήταν θαυματουργό και είχε μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία. Τα πολυάριθμα κοπάδια του έβοσκαν στη θέση Ζιάκα της Πλατανούσας. Στο μοναστήρι ζούσαν 40 καλόγεροι και 40 καλογριές, οι οποίες κατάγονταν από την Σκούπα. Το γάλα εκ του «Λάκου της Ζιάκας» έφθανε στη θέση Κλεισούρα Σκούπας με τη βοήθεια υπόγειου αγωγού. Δια του αγωγού αυτού συνεννοούνταν οι τσοπάνηδες και ο επικεφαλής τους καλόγερος με το μοναστήρι.Κάποτε κλέφτες λιάπηδες πήραν τα πρόβατα του μοναστηριού κι εφόνευσαν τους τσοπάνους. Όταν μάλιστα ήρθε η σειρά του καλόγερου, αυτός τους παρακάλεσε να τον αφήσουν ν’ ανεβεί πάνω στη ράχη ν’ αγναντέψει το μοναστήρι με το κιάλι(διόπτρα) και να τραγουδήσει με το τζιουρά του (φλογέρα) ένα τραγούδι. Οι λιάπηδες σεβάστηκαν την επιθυμία του μελλοθάνατου καλόγερου, τον ανέβασαν ψηλά στην κορφή, εκεί όπου ήταν ο αγωγός, τον οποίο αυτοί δεν γνώριζαν.
![Image]()
Ο καλόγεροςαπό κει είδε την Πόλκωκαι τραγούδησε αργά και παραπονεμένα:
Πόλκω πού χτενίζεσαι πίσ’ από το σπίτι σου,ήρθαν μας ληστέψανε πήρανε τα πρόβατα.Όλα μας τα πήρανε τους τζιοπάνους σφάξανε!Η Πόλκω αμέσως ειδοποίησε τους Παρουσαίους οι οποίοι «ήταν ανδρειωμένοι». Αυτοί έτρεξαν αμέσως και πρόλαβαν τους κακοποιούς στη θέση «Μπάμπιακο», στο χωριό Μονολίθι. Εκεί τους «κομμάτιασαν όλους» και πήραν τα πρόβατα και τα πήγαν ξανά στο λιβάδι τους στη Ζιάκα. Το μοναστήρι επίσης είχε πολλά αμπέλια. Το κρασί το πουλούσε η καλόγρια στην Κρασοπλή για λογαριασμό του μοναστηριού. Το μοναστήρι διαλύθηκε όταν καταστράφηκε και η Κοτιτσά από τους Τούρκους. Κατά την διάλυσή του οι μοναχοί έκρυψαν τους θησαυρούς τους σε δυο σημεία:1. Στη θέση Θεοτόκος της Πλατανούσας. Σύμφωνα μάλιστα με την παράδοση ο θησαυρός αυτός βρίσκεται «προς το πηγάδι κοντά στον γκρεμό και επικοινωνεί με υπόγειο μυστικό αγωγό με τον ναό που βρίσκεται εκεί. Είναι κλεισμένος μέσα σ’ ένα καζάνι γεμάτο με φίδια. Αλίμονο όμως σ’ αυτόν που θα τον σκάψει, αν αντί του θησαυρού ανοίξει το καζάνι με τα φίδια».2. Το βασικό θησαυρό όμως τον έκρυψαν στη θέση ’γιος Νικόλαος Σκούπας «ανάμεσα σε δυο πετρούλες εκεί που πρωτοβαρεί ο ήλιος». Κατ’ άλλη εκδοχή «ανάμεσα σε δυο δενδράκια ανατολικώς του ναού της Αγίας Τριάδος Πέρα Πιστιανών ’ρτης» και κατά Τρίτη εκδοχή, η οποία φαίνεται ως η πιθανότερη ο θησαυρός τοποθετήθηκε μέσα στη στέρνα του μοναστηριού».Το επεισόδιο της κλοπής των προβάτων της Μονής Κοτιτσάς, που αναφέρει ο Γεωργούλας, θυμίζει το ανάλογο γεγονός της καταστραμμένης επίσης Μονής Μπούλκως της Πράδαλας, στη Λάκα Σουλίου, που αναφέρει ο Μουσελίμης (Λάκα του Μπότσαρη, σελ.69).Η Μονή Μπούλκως βρισκόταν ανάμεσα στα χωριά Πράδαλα και Βαλανιδιά κι όταν οι κλέφτες πήραν τα πρόβατά της, που έβοσκαν στην τοποθεσία «Το νερό της προβατίνας» ο πιστικός της ειδοποίησε την ηγουμένη του μοναστηριού Μπούλκω, τραγουδώντας με τη φλογέρα:«Έβγα Μπούλκω στο μπουλκώ πιάσανε τον πιστικό,πήρανε τα πρόβατα και πάνε, πάνε, παν». Έτσι έτρεξαν οι άνθρωποι του μοναστηριού και γλίτωσαν τα πρόβατα.Για τα θαύματα της Μονής του Αγίου Νικολάου Κοτιτσάς(Σκούπας), ο Γεωργούλαςαναφέρει τα εξής:1. Τούρκοι κάποτε θέλησαν να λεηλατήσουν το μοναστήρι και το παρατηρούσαν από τη θέση «Κουτσιούκη». Οι μοναχοί μόλις το κατάλαβαν μπήκαν καβάλα στα άλογά τους και περιφέρονταν γύρω από το μοναστήρι θέλοντας να επιδείξουν την δύναμή τους. Οι Τούρκοι όμως, κατά θεία δύναμη, έβλεπαν τα άλογα κόκκινα κατά την πρώτη περιφορά και άσπρα κατά τη δεύτερη! Πίστεψαν ότι η δύναμη των υπερασπιστών ήταν μεγάλη και τα παράτησαν.2. Ένας Τούρκος κάποτε ανέβηκε να κόψει ξύλα σ’ ένα δέντρο του μοναστηριού. Όταν έκοψε όσα ήθελε, προσπάθησε να κατεβεί αλλά ήταν αδύνατο.«Το δέντρο τον κρατούσε». Τότε σύμφωνα με την προτροπή των ντόπιων χριστιανών «έταξε» στον άγιο λάδι και κατέβηκε τρομαγμένος.3. Το κλήμα του μοναστηριού προ ετών άλλαξε χρώμα «δίχως να μπολιαστεί»!4. Οι παλαιοχωρίτες έκαναν παρατήρηση σε κάποιον γιατί κατέστρεψε με τα ζώα του την περιουσία του μοναστηριού, όταν το μοναστήρι διαλύθηκε. Αυτός όμως δεν ήθελε με τίποτα να παραδεχθεί την ενοχή του. Εκείνη τη στιγμή είδαν όλοι μια δική του γίδα να τρώει ένα κλήμα και του είπαν «να η γίδα σου τρώει ένα κλήμα». Αυτός τους απάντησε ειρωνικά: «Αν ο ’γιος δεν είναι άξιος να φυλάξει τα κτήματά του, τι κάθεται εκεί πέρα». Αμέσως όλοι είδαν τη γίδα να αναποδογυρίζεται και τα κέρατά της να χώνονται μέσα στο χώμα»! Τέλος για τη μετονομασία του χωριού Κοτιτσά σε Σκούπα, ο Γεωργούλας γράφει:«Εις την τοποθεσίαν «Κρασοπλή», όπου βρίσκεται σήμερον το Δημοτικό Σχολείον Παλαιοχωρίου Καρυδέας, μια μοναχή του μοναστηριού ’γιος Νικόλαος Καρυδέας, καθημερινώς εφοδιασμένη με κρασί, καθόταν κοντά σε μια στρογγυλή πέτρα, είδος τραπεζίου, και το πουλούσε. Η πέτρα εσώζετο εις την θέσιν της (άκρον της αυλής του Σχολείου) μέχρι το έτος 1965. Από κει περνούσε τότε το «ντερβένι»(είδος καραβανιών).Τουρκική περίπολος εβίασε την μοναχή. Το γεγονός αυτό ανέφερε εκείνη εις τον ηγούμενο του μοναστηριού.»Οι μοναχοί αποφάσισαν να τιμωρήσουν τους βιαστές και γι’ αυτό κάλεσαν τους κατοίκους του χωριού να τους βοηθήσουν. Οι κάτοικοι τους ακολούθησαν κι έφθασαν στη θέση «Μπουλιάνα». Εκεί παραδρόμησαν (άλλαξαν δρόμο), για να μην τους καταλάβουν οι Τούρκοι και ακολούθησαν το «Παραδρόμι». Στη θέση «Λύση» συγκεντρώθηκαν όλοι και έλαβαν την τελική και οριστική απόφαση. Βαδίζοντας γρήγορα έφθασαν στη θέση «Κατσιγιάννη» (μείνε Γιάννη). Εκεί τοποθέτησαν την πρώτη ενέδρα. Οι υπόλοιποι έστησαν ενέδρα στη θέση «Καρτέρι του καλόγερου». Οι Τούρκοι μόλις μπήκαν ανύποπτοι στον κλοιό παγιδεύτηκαν και σκοτώθηκαν όλοι, εκτός από έναν, ο οποίος οπισθοχώρησε και φόνευσε τον επικεφαλής της πρώτης ενέδρας, τον Γιάννη.Οι Τούρκοι της Φιλιππιάδας, μόλις πληροφορήθηκαν το γεγονός από τον Τούρκο στρατιώτη που κατάφερε να σωθεί έστειλαν στρατιωτική δύναμη για να τιμωρήσει σκληρά τους Κοτιτσιώτες.
![Image]()
Όταν έφθασε η τουρκική δύναμη αντιμετώπισε ισχυρή αντίσταση από τους κατοίκους του χωριού που είχαν οχυρωθεί στη θέση «Μπουλιάνα». Εκεί «και σήμερον βρίσκει κανείς μολύβια και σφαίρες». Οι κάτοικοι τελικά νικήθηκαν και εγκατέλειψαν το χωριό τους στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι κυριολεκτικά το «σκούπισαν» (το σάρωσαν). Έτσι οι νέοι κάτοικοι του χωριού το ονόμασαν Σκούπα.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Το μονοπάτι της Σκούπας
Μαζί με τον Αντρέα και τον Πάνο από τη Σκούπα Άρτας, ένα χωριό κάτω από το αυστηρό Ξηροβούνι και απέναντι από τα επιβλητικά Τζουμέρκα, περπατήσαμε κάποια φθινοπωρινή μέρα ένα άγνωστο μονοπάτι δίπλα από τον θεογέννητο ποταμό Άραχθο. Ένα μονοπάτι που ξεκινάει από την κοίτη του ποταμούκάτω από το χωριό Δαφνωτή και καταλήγει στον Κάρδαμο της Σκούπας, μπροστά στην καινούρια γέφυρα Τζαρή. Ένα μονοπάτι που ελάχιστοι, εκτός από τους Σκουπιώτες, γνωρίζουν και το οποίο δεν θα υπήρχε αν οι πρόγονοί τους δεν επιχειρούσαν κάποτε να τραβήξουν μέσω αυτού λίγο από το νερό του ποταμού για να ποτίζουν τα χωράφια τους. Αρδευτικό αυλάκι ήτανκαι, όταν εγκαταλείφθηκε, εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου σε ένα πρώτης τάξεως μονοπάτι που διασχίζει μια από τις καθαρότερες γωνιές της Ελλάδας, την κοιλάδα του μέσου Αράχθου, και θέτει σε λειτουργία όλες τις αισθήσεις.
Επτά χιλιόμετραγεμάτα εικόνες από ένα δάσος που επιστρέφει στην αρχέγονη μορφή του, καθώς πια τίποτα δεν το απειλεί, είναι αυτό το μονοπάτι. Το μάτι δεν μπορεί να χορτάσει από τόσα και τόσα σχήματα κορμών δέντρων και σώματα θάμνων που προσπαθούν να ξεπεράσει ο ένας τον άλλο σε ένα διαρκές κυνηγητό προς το φως του ήλιου. Όλα ψηλώνουν εκεί μέσα¨ ακόμη και οι δάφνες, που σπέρνουν άθελά τους τα πουλιά στο αυλάκι, βιάζονται κι αυτές να σηκωθούν γρήγορα ψηλά.
Όλα τα δέντρα και τα κλαδιά τον περασμένο μήνα ήταν φορτωμένα με υπέροχα χρώματα. Το ξανθοκίτρινο των σφένταμων, το κατακόκκινο της πορδαλιάς, το δροσερό πράσινο της κουμαριάςκαι το βαθυγάλανο των μέλεγωνκυριαρχούσαν σε όλο τον τόπο. Άστραφταν τα φύλλα στα ξέφωτα που πλημμύριζαν οι ακτίνες του ήλιου, έλαμπαν με το σοβαρό, θαμπό πράσινο, στη σκιά τους οι φυλλωσιές των χαμόδεντρων. Και το ποτάμι έτρεχε όπως μια κινηματογραφική ταινία μπροστά μας: πότε φαινόταν λαμπερό να κυλάει αργά στο γιαλό και πότε πίσω από τα πλατάνια έμοιαζε να παίζει κρυφτούλι με τα βήματά μας.
Σε όλο το μήκος του μονοπατιού, ένα διαρκές μουρμουρητόαπό την κοίτη του ποταμού κάλυπτε το περπάτημά μας. Ο Άραχθος, που ακόμη και το φθινόπωρο μπορεί να κουβαλάει αρκετά νερά μαζί του, δεν κάνει πολλή φασαρία και μόνο όταν στρίβει απότομα, σε κάποια σημεία, τότε δηλώνει με παφλασμούς το πέρασμά του ανάμεσα στα μεγάλα λιθάρια. Το μουρμουρητό του ποταμού διέκοπταν κάποιες στιγμές μόνο οι φωνές των πουλιών μέσα από τα κλαδιά των δέντρων. Λίγα και επιφυλακτικά, πρόσεχαν τις κινήσεις τους και δεν φανέρωσαν άσκοπα την ύπαρξή τους από το φόβο των κυνηγών.
Το μονοπάτι ήταν γεμάτο φθινοπωρινές οσμές¨ ήταν ο καιρός που άρχιζαν να λιώνουν τα φύλλα και η όσφρηση πλημμύριζε από το έργο της αποσύνθεσηςπου συντελούνταν στο έδαφος, σε κάθε σημείο της διαδρομής. Κάθε φύλλο σαν τελειώνει τον κύκλο ζωής του έχει και διαφορετική μυρουδιά¨ σαν τους ανθρώπους κι αυτά, διαφέρουν, κανένα δεν είναι το ίδιο με το άλλο. Μια αψιά, άγνωστη για πολλούς μυρωδιά πλανιόταν σε πολλά σημεία του μονοπατιού, σαν κάποιο ιδρωμένο μεγάλο ζώο να είχε περάσει από κει. Ήταν οι μεριές όπου λουφάζουν τα αγριογούρουναή εκεί όπου ψάχνουν για ρίζες και καρπούς κάτω από τα δέντρα.
Τα πόδια απολάμβαναν το βαθύ περπάτημα στους σωρούς από τα φύλλα και τον πυκνό κισσό που σκεπάζει το μονοπάτι. Σχεδόν σε κανένα σημείο εκτός από εκεί που έχουν γίνει ελαφρές κατολισθήσεις, δεν φαίνεται πουθενά γυμνό το χώμα. Πουθενά δεν αφήσαμε ίχνη, το μονοπάτι πίσω μας έμοιαζε σαν να μην είχε πατηθεί από κανένα. Με τα χέρια παραμερίζαμε πού και πού κάποια κλαριά που είχαν πέσει μέσα στο μονοπάτι.
Όχι πως δεν συμμετείχε και η γεύσησε αυτό το φθινοπωρινό περπάτημά μας. Οι χιλιάδες κατακόκκινοι καρποί της κουμαριάς κρέμονταν σαν ρουμπίνια, σαν σκουλαρίκια στα κλαριά, ανάμεσα στα λαμπερά φύλλα, και μας προκαλούσαν να τους δοκιμάσουμε. Δεν διστάσαμε και δεν σκεφτήκαμε πως μπορεί να λείψουν από τα πουλιά, γιατί το δάσος είναι γεμάτο κουμαριές κι αυτά εξάλλου μπορούν να βολευτούν και με τους καρπούς της δάφνης, των πυράκανθων, του κισσούκαι τα βελανίδια. Δεν διστάσαμε επίσης να δοκιμάσουμε και λίγα από τα υπέροχα ξινόμηλατων αγριόμηλωνπου βρήκαμε σωρούς μπροστά μας.
Υπάρχουν δυο τρόποι να γνωρίσετε αυτό το μονοπάτιτης Μέσα Ελλάδας.
Ο ένας είναι να κατεβείτε με τα πόδια από τη Δαφνωτή μέχρι τον Άραχθο ή από τον Κάρδαμο να προωθηθείτε από κει με αυτοκίνητο μέσα από ένα στενό δασικό δρόμο.
Ο άλλος είναι να κινηθείτε ανάποδα από τη ροή του νερού και από τον Κάρδαμο να πάρετε το μονοπάτι και να φθάσετε στη Δέση κι από κει να καταλήξετε με τα πόδια στη Δαφνωτή ή με αυτοκίνητο να επιστρέψετε στον Κάρδαμο.
Κατά τη γνώμη μου, ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσετε το μονοπάτι είναι ο πρώτος, δηλαδή να ακολουθήσετε τον ρου του ποταμού και οπωσδήποτε, αν πρόκειται για πρώτη φορά, να πάτε μαζί με κάποιον ντόπιο.
Αφού φθάσετε, λοιπόν, στο σημείο όπου καταλήγει ο δασικός δρόμος κάτω από τη Δαφνωτή, θα βρεθείτε σε ένα μεγάλο άνοιγμα της κοίτης του ποταμού, λίγο πιο κάτω από τη συμβολή του Λεπιανίτικου ρέματοςκαι το σημείο που μέλλει να υψωθεί το φράγμα του Αγίου Νικολάου που θα κόψει για δεύτερη φορά τον ποταμό στη μέση. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο μέρος, με τον ποταμό καθώς κατεβαίνει να σχηματίζει μια μεγάλη στροφή, να χαϊδεύεται από τη μια στα σκληρά βράχια τηςόχθηςαπό τη μεριά του χωριού Ρωμανός και από την άλλη να τρίβεται στα μεγάλα λιθάρια της μικρής λογγάς στην περιοχή που καλείται Στώμη.
Εκεί, στην άκρη του ποταμού κοντά στα μεγάλα λιθάρια όπου ζουν ακόμη βίδρες, αρχίζει να διακρίνεται το μονοπάτι και ανεπαίσθητα αρχίζει να ανεβαίνει ψηλότερα από το γιαλό και να χώνεται πίσω από τα πλατάνια που έχουν θρασέψει προς την πλευρά του ποταμού. Πρέπει να πούμε πως το μονοπάτι δεν είναι ορατό σε όλο το μήκος από την πλευρά του ποταμού, καθώς εύρωστα πλατάνιακαι τα άλλα πυκνά δέντρα που είναι ριζωμένα κάτω από το αυλάκι τον κρύβουν. Στα σημεία που αραιώνουν, τότε εμφανίζεται ο Άραχθος να κυλάει πότε ήρεμος στο γιαλό με τα χαλίκια και πότε αφρισμένος να αλέθει πέτρες και χαλίκια στις στροφές του.
Λίγο μετά το Λιαπατέϊκο λαγκάδι,φθάνουμε σ’ ένα δασωμένο σημείο κάτω από το συνοικισμό Φράξος, που λέγεται Ναστέϊκα. Εκεί, λίγο πιο πάνω από το μονοπάτι, πνιγμένα στα δέντρα υπάρχουν και κάποια παρατημένα σπίτια, χαρακτηριστικά της ντόπιας αρχιτεκτονικής. Κάτω από το άλλο σημείο που καλείται Σαγανέϊκα, ο ποταμός φαίνεται να κάνει μια υπέροχη στροφή προς την απέναντι όχθη και το σημείο λέγεται, άγνωστο για ποιο λόγο, γύρα του Καπετάνου. Κι εκεί λίγο πιο πάνω από τα τεράστια πλατάνια που πνίγουν οι κισσοίστο Καλοκαιρινό, στέκει ακόμη όρθιο το παλιό ωραίο σπίτι του Νάστου που επιχείρησαν να κάψουν ανεπιτυχώς οι Γερμανοί και αγναντεύει την ωραία στροφή του ποταμού που καλείται Ναστέϊκα. Πρέπει να πούμε πως το μονοπάτι σε όλο το μήκος του καθορίστηκε με έξοδα του Δήμου Ξηροβουνίου μόλις πέρσι και Λεωνίδας Τσιάπαλης,που το θεωρεί ως ένα σημαντικό μνημείο της περιοχής, θέλει να το διατηρεί ανοιχτό και προσπελάσιμο όλο το χρόνο. Σύντομα δε, πρόκειται να προχωρήσει και στη σηματοδότησήτου. Ένα τμήμα του, από τον Κάρδαμο μέχρι το Στεφάνι του Χριστόφορου, είχε ανοιχτεί παλιότερα από την Αδελφότητα Σκούπας και αυτό ήταν η αρχή να συνεχίσει ο δήμος τη λαμπρή πρωτοβουλία που θα ζωντανέψει την κοιλάδα.
Το μονοπάτι δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερη δυσκολία, προχωρεί μέσα στην κοίτη του παλιού αυλακιού και καθώς ανεβαίνει και δεν το φθάνουν οι κορυφές των δέντρων, μπορούμε να βλέπουμε χαμηλά τον ποταμό και να αγναντεύουμε τα απέναντι ψηλά, απόκρημνα βράχια. Η πρώτη εντύπωση που δίνει αυτή η ορθοπλαγιά είναι ότι αυτό το σημείο είναι απάτητο όχι μόνο από ανθρώπους, αλλά και από κατσίκια. Αυτό που σήμερα φαίνεται ακατόρθωτο το έκανε ένα βράδυ στα ταραγμένα χρόνια του εμφυλίου κάποιος Χαρίτος, ο οποίος κατάφερε να γλιτώσει από τους διώκτες του περνώντας από αυτή την απάτητη πλαγιά. Ως ανάμνηση του κατορθώματος αυτού, οι ντόπιοι αναφέρονται στο σημείο με τον υπαινικτικό χαρακτηρισμό «Απ΄ εδώ πέρασε ο Χαρίτος».
Το πιο επιβλητικό σημείο του μονοπατιού είναι το σημείο που καλείται Στεφάνι του Χριστόφορου,ένα στενό πέρασμα που κρέμεται κυριολεκτικά πάνω από το ποτάμι σε ύψος 20 μέτρων. Με λίγη προσοχή, οι δυσκολίες σε αυτό το σημείο του μονοπατιού ξεπερνιούνται γρήγορα και μόλις βγούμε από το Στεφάνι του Χριστόφορου βρισκόμαστε στο Καλάμι, ένα σκιερό και ιδιαίτερα υγρό μέρος, όπου οι κορμοί των δέντρων είναι τυλιγμένοι, όπως σε κάποια τροπικά δάση, με βρύα.
Εκεί το ποτάμι απομακρύνεται από την όχθη της Σκούπας και αγγίζει απέναντι την όχθη με τα θεριωμένα πλατάνια, όπου κάποτε υπήρχε ένας μύλος, ο καλούμενος μύλος του Φλούδα. Εκείνος ο μυλωνάς είχε φτιάξει ένα αυλάκι να φέρνει νερό από το ποτάμι στο μύλο, ένα αυλάκι το οποίο κι αυτό έχει γίνει ένα ωραίο παραποτάμιο μονοπατάκι.
Είμαστε ήδη αρκετά ψηλά και μακριά από το ποτάμι, όταν βλέπουμε, κάτω από το σημείο που καλείται Μαύρα Λιθάρια, έναν άνθρωπο να ψαρεύει με αγκίστρια σε ένα άπλωμα της κοίτης και μας έρχονται στο μυαλό τα λόγια του δραστήριου Μήτρου Λάμπρου που ζει ακόμη στον Κάρδαμο, για τα χρόνια που το αυλάκι εκτός από το νερό πλημμύριζε τα χωράφια με ψάρια και χέλια. Τώρα, μετά την κατασκευή φραγμάτων στο Πουρνάρι Ι και ΙΙ, τα ψάρια λιγόστεψαν, ενώ τα χέλια εξαφανίστηκαν. Σύντομα βρισκόμαστε στο σημείο που καλείται Μαύρα Λιθάρια, από τις μεγάλες μαύρες πέτρες που ήταν στην άκρη του γιαλού. Παλιότερα, δίπλα στο μονοπάτι υπήρχε μια πηγή, η οποία χάθηκε κάτω από τα μπάζα μιας μεγάλης κατολίσθησης. Ήδη βλέπουμε από κοντά την ολοκαίνουργια γέφυρα του Τζαρή και καταλαβαίνουμε πως το μονοπάτι τελειώνει. Μαζί του τελειώνουν και οι σκέψεις πως ένα μεγάλο έργο, μιας εποχής που πέρασε, τουλάχιστον δεν έχει διαλυθεί και με άλλο ρόλο επανέρχεται στη ζωή των ανθρώπων. Το αυλάκι, που έχει γίνει σήμερα ένα εξαιρετικό μονοπάτι, είχε ανοιχτεί το 1956-57 και είχε στοιχίσει 300000, τοτινές δραχμέςκαι πότιζε 250 στρέμματα με δυναμικές για την περιοχή καλλιέργειες. Κάποια εποχή, μάλιστα, κατάφεραν και πέρασαν νερό απ’ αυτό το αυλάκι και στα απέναντι χωριά. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια κρατιόταν όρθιος και ο κατά είκοσι πέντε μέτρα απαραίτητος για τη διοχέτευση νερού υψηλός πύργος κοντά στο σημείο που λέγεται Μελίσσια του ποταμού. Έπεσε και καθώς όλες οι καλλιέργειες είχαν εγκαταλειφθεί δεν χρειάστηκε να τον ξαναστήσουν. Όπως δεν χρειάστηκε, από το 1975 και δώθε, να καθαρίσουν το αυλάκι. Έτσι στενό, ύστερα από 30 χρόνια εξελίσσεται τώρα στο όμορφο μονοπάτι της Σκούπας.
Το Παραποτάμιο Μονοπάτι της Σκούπας
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο περιοδικό «ΓΕΩΤΡΟΠΙΟ» (τεύχος 301, Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2006, σελ. 58-63) της Ελευθεροτυπίας για το παραποτάμιο μονοπάτι του Αράχθου, που ξεκινάει από το ρέμα Λιαπάτηκαι καταλήγει στη Γέφυρα Τζαρή.Δημιουργός του άρθρου ήταν ο δημοσιογράφοςΗλίας Προβόπουλος.
«…Επτά χιλιόμετρα γεμάτα εικόνεςαπό ένα δάσος που επιστρέφει στην αρχέγονη μορφή του, καθώς τίποτα δεν το απειλεί… … Όλα τα δέντρα και τα κλαριά τον περασμένο μήνα ήταν φορτωμένα με υπέροχα χρώματα. Το ξανθοκίτρινοτων σφένταμων, το κατακόκκινο της πορδαλιάς, το δροσερό πράσινο της κουμαριάς και το βαθυγάλανο των μέλεγωνκυριαρχούσαν σε όλο τον τόπο. Άστραφταν τα φύλλα στα ξέφωτα που πλημμύριζαν οι ακτίνες του Ήλιου, έλαμπαν με το σοβαρό , θαμπό πράσινο, στη σκιά τους οι φυλλωσιές των χαμόδεντρων. Και το ποτάμι έτρεχε όπως μια κινηματογραφική ταινία μπροστά μας: πότε φαινόταν λαμπερό να κυλάει αργά στο γιαλό και πότε πίσω από τα πλατάνια έμοιαζε να παίζει κρυφτούλι με τα βήματά μας…
…Το πιο επιβλητικό σημείο του μονοπατιού είναι το σημείο που καλείται Στεφάνι του Χριστόφορου, ένα στενό πέρασμα που κρέμεται κυριολεκτικά πάνω από το ποτάμι σε ύψος 20 μέτρων. Με λίγη προσοχή, οι δυσκολίες σε αυτό το σημείο του μονοπατιού ξεπερνιούνται γρήγορα και μόλις βγούμε από το Στεφάνι του Χριστόφορου βρισκόμαστε στο Καλάμι, ένα σκιερό και ιδιαίτερα υγρό μέρος, όπου οι κορμοί των δέντρων είναι τυλιγμένοι, όπως σε κάποια τροπικά δάση, με βρύα».
www.skoupa.com
↧
ΜΑΝΤΕΙΟ ΔΩΔΩΝΗΣ &ΔΩΔΩΝΟΧΩΡΙΑ: Αποκριάτικος γάμος
Πριν χρόνια έγινε η εκδήλωση στο χωριό Μαντείο με επιτυχία! Έκκληση προς τους συλλόγους του χωριού Μαντείο & Δωδωνοχωρίων όπως αναλάβουν και αναβιώσουν την εκδήλωση αυτή, που θα φέρνει πολλούς επισκέπτες στα χωριά μας!
↧
↧
ΜΑΝΤΕΙΟ ΔΩΔΩΝΗΣ: Ξεκινούν τα έργα ηλεκτροφωτισμού στην κεντρική πλατεία του χωριού &στο παρκινγκ της πλατείας!
Ξεκινούν τα έργα ηλεκτροφωτισμού στην κεντρική πλατεία του χωριού & στο παρκινγκ της πλατείας!
↧
ΝΕΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: Από Εγνατία οδό (κόμβος Δωδώνης) έως αρχαιολογικό χώρο Δωδώνης!
Επιτέλους λύθηκαν τα προβλήματα με την απαλλοτρίωση και έτσι γκρεμίστηκε "καλύβι Γιώταινας"και έτσι ξεκίνησαν τα έργα: διάνοιξη, χωματουργικά και μπαίνουν κολώνες.
Ο δρόμος θα φωτίζεται την νύχτα, θα είναι ασφαλής!
Ένα σημαντικό έργο για τα Δωδωνοχώρια....
↧
Διαγωνισμός ιστότοπου: http://dmanteio.blogspot.gr για ένα τυχερό ή τυχερή με δώρο δωρεάν φωτογράφιση από τον φωτογράφο: Πάνο Μαραγκουδάκη τηλέφωνο: 6987901544
Διαγωνισμός ιστότοπου: http://dmanteio.blogspot.gr για ένα τυχερό ή τυχερή με δώρο δωρεάν φωτογράφιση από τον φωτογράφο: Πάνο Μαραγκουδάκη τηλέφωνο: 6987901544
Λάβετε μέρος στον διαγωνισμό γράφοντας ονοματεπώνυμο, περιοχή, τηλέφωνο, στέλνοντας με την ένδειξη: φωτογράφος Πάνος Μαραγκουδάκης στο email:
Λήξη διαγωνισμού:
12-2-2016
Ώρα: 23:59
↧
ΜΑΝΤΕΙΟ ΔΩΔΩΝΗΣ: Άναμμα Τζαμάλας, αποκριάτικο γλέντι, αναβίωση αποκριάτικων δρώμενων την Κυριακή 13 Μαρτίου 2016
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με οποιοσδήποτε καιρικές συνθήκες
Την Κυριακή 13 Μαρτίου 2016 για μια ακόμη χρονιά θα ανάψει η φωτιά της αποκριάς (Τζαμάλα), αναβίωση αποκριάτικων εθίμων και αποκριάτικο γλέντι με ζωντανή λαϊκοδημοτική μουσική!
Θα προσφερθούν πίτες, ποτά και μεζέδες, κρεατικά.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με οποιοσδήποτε καιρικές συνθήκες (καθώς υπάρχουν εγκαταστάσεις παντός καιρού)
Διοργάνωση: Αδελφότητα Μαντείου
↧
↧
Γιάννενα: Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι η προγραμματισμένη 2η δράση της Κίνησης Πολιτών «Αντι…δρώ» έξω από το Δικαστικό Μέγαρο
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι η προγραμματισμένη 2η δράση της Κίνησης Πολιτών «Αντι…δρώ» έξω από το Δικαστικό Μέγαρο.
Γι’ άλλη μια φορά, δεκάδες συμπολίτες μας έδωσαν το παρόν συγκεντρώνοντας αυτή τη φορά ΦΑΡΜΑΚΑ, τα οποία εν συνεχεία παρέδωσαν στον Κοινωνικό Φαρμακείο του Δήμου Ιωαννιτών, ενώ για δεύτερη συνεχόμενη Τετάρτη εκδηλώθηκε η διαμαρτυρία των συμπολιτών μας κατά των επερχόμενων πλειστηριασμών Α΄ κατοικίας, διαμαρτυρία που, όπως φαίνεται, θα καθιερωθεί.
Παρά τη βροχή, συμπολίτες μας όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών τάξεων, χωρίς διακρίσεις και σημαίες, εκδήλωσαν χθες τόσο την αλληλεγγύη τους προς τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας (με τη συγκέντρωση φαρμάκων για το κοινωνικό φαρμακείο) όσο και την αντίθεσή τους στους επερχόμενους πλειστηριασμούς.
Οι δράσεις και οι αντιδράσεις συνεχίζονται.
Επικοινωνία και συμμετοχή στο τηλ. 6947028149,
στο Email: antidrogiannena@gmail.com , antidro@yandex.com
↧
Σύσκεψη του Δημάρχου Ιωαννίνων Θωμά Μπέγκα και κυβερνητικών βουλευτών του νομού Ιωαννίνων
Με τη συναπόφαση για έναν συστηματικό συντονισμό και την από κοινού προώθηση των σημαντικών θεμάτων της περιοχής μέσα από συγκεκριμένες ενέργειες, κατέληξε η σύσκεψη των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Ιωαννίνων με τον Δήμαρχο Ιωαννίνων, Θωμά Μπέγκα, και τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Γιάννενα- Πολίτες για την Ανατροπή», Λάζαρο Νάτση, που πραγματοποιήθηκε χτες στην Αθήνα.
Τέθηκαν τα σημαντικότερα θέματα της περιοχής, υπήρξε αλληλοενημέρωση για την πορεία τους και συμφωνήθηκαν από όλους, πρωτοβουλίες για μια διαρκή συνεργασία στην προώθηση τους.
↧
Συνάντηση του Βασίλη Τσίρκα, βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Γ.Γ. του Υπουργείου Υποδομών, Γιώργο Δέδε
Θετική έκβαση είχε η συνάντηση του βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ, Βασίλη Τσίρκα, και του δημάρχου Κεντρικών Τζουμέρκων, Μαρίνου Γαρνέλη, με τον Γ.Γ. του Υπουργείου Υποδομών, Γιώργο Δέδε. Άμεση υπήρξε η ανταπόκριση από την πλευρά του Υπουργείου για την αναγκαιότητα αποκατάστασης των ζημιών που προκλήθηκαν από τις πρόσφατες πλημμύρες. Να σημειωθεί ότι είχε ήδη προηγηθεί συνάντηση του Δημάρχου Κεντρικών Τζουμέρκων με τον Υφυπουργό Εσωτερικών, Γιάννη Μπαλάφα, για το ίδιο θέμα, όπου και υπήρξε αντίστοιχη δέσμευση.
Στο τραπέζι τέθηκαν επίσης τα μικρά και μεγάλα έργα που αποτελούν αντικείμενο διεκδίκησης από την τοπική κοινωνία.
Μεταξύ άλλων τέθηκαν τα εξής ζητήματα:
Οι διαδημοτικές οδοί Καστανιά – Τετράκωμο, Άνω Καλεντίνη – Αγ. Χαράλαμπος – Παλαιοκάτουνο, καθώς και οι οδικές συνδέσεις Καταρράκτης – Σκιαδάδες – Βουργαρέλι, η παράκαμψη του Αθαμανίου και η αποπεράτωση της επαρχιακής οδού Αθαμανίου – Θεοδωριάνων, με τη βελτίωση του υφιστάμενου τμήματος.
Τέλος, επισημάνθηκε η ανάγκη για την υλοποίηση ενός μεγάλου έργου για τα Τζουμέρκα, που δεν είναι άλλο από τον παραλίμνιο δρόμο, ο οποίος μπορεί να δώσει ώθηση στην τοπική οικονομία και ανάπτυξη.
Από την πλευρά του βουλευτή Άρτας τονίστηκε η ανάγκη να επαναληφθεί η συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό και τον Γενικό Γραμματέα με την παρουσία των δημάρχων Κεντρικών Τζουμέρκων και Γεωργίου Καραϊσκάκη και του Αντιπεριφερειάρχη Άρτας, προκειμένου να συντονιστούν οι ενέργειες όλων των εμπλεκόμενων φορέων για την υλοποίηση των παραπάνω έργων και να ιεραρχηθούν οι προτεραιότητες για τους δύο ορεινούς και μειονεκτικούς δήμους του Νομού της Άρτας.
↧
Βράβευση της ΕΚΕ και του κ. Φούσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Βράβευση της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας
για την κοινωνική της προσφορά
H «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών τίμησε -ανάμεσα σε άλλους φορείς- την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία και το Κοινωνικό της Ιατρείο για την πολύχρονη προσφορά τους.
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη σε όλους όσοι στηρίζουν το έργο του Ιατρείου της Κοινωνικής Αποστολής και ευρύτερα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Παρευρέθησαν εκπρόσωποι του ιατρικού και πολιτικού κόσμου της χώρας και πλήθος κόσμου.
Την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία εκπροσώπησε ο Πρόεδρος της ΕΚΕ κ. Στέφανος Φούσας στον οποίο δόθηκε από τον Πρόεδρο του ΙΣΑ κ. Γιώργο Πατούλη τιμητική πλακέτα για την κοινωνική προσφορά της ΕΚΕ με την πραγματοποίηση συνεχών προληπτικών καρδιολογικών εξετάσεων σε ανασφάλιστους άπορους και ασθενείς.
Ο Πρόεδρος της ΕΚΕ κ. Φούσας, με αφορμή την τιμητική βράβευση στην Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δήλωσε: «Η σημερινή βράβευση αποτελεί μια ηθική αναγνώριση της κοινωνικής προσφοράς της ΕΚΕ και του Κοινωνικού της Ιατρείου σε συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Σήμερα, σε μια χώρα που δοκιμάζεται πολλαπλά, το να προσφέρεις υπηρεσίες στον συνάνθρωπο έχει ιδιαίτερη αξία. Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της κοινωνίας, οφείλουμε να εντείνουμε τις προσπάθειές μας προς την κατεύθυνση της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Η σημερινή αναγνώριση της προσφοράς της ΕΚΕ από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών και την Αρχιεπισκοπή Αθηνών είναι αναγνώριση της προσφοράς των εθελοντών μας Καρδιολόγων, που με ευαισθησία και ανιδιοτέλεια εξασκούν το λειτούργημά τους και συνεχίζουν, παρά τις αντίξοες συνθήκες στον επαγγελματικό τους χώρο, να προσφέρουν τις γνώσεις τους και τις υπηρεσίες τους στον συνάνθρωπο».
↧
↧
Αύξηση επισκεπτών από τη Σερβία αναμένει η Ήπειρος
Σύμφωνα μάλιστα με εκτιμήσεις των Σέρβων παραγόντων του Τουρισμού, όπως μεταφέρθηκαν σε συναντήσεις που είχε μαζί τους ο επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Περιφέρειας, Εκτελεστικός Γραμματέας κ. Δημήτρης Σιώλος, οι Σέρβοι που υπολογίζεται να επισκεφθούν την Ελλάδα το 2016 κυμαίνονται μεταξύ 700 και 800.000. Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η Εγνατία Οδός, το Αεροδρόμιο Ακτίου μέσω πτήσεων τσάρτερ, αλλά και τα προβλήματα που καταγράφονται σε άλλες ελληνικές περιοχές, ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς- αρκετά αυξημένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια- φαίνεται ότι μπορεί να κατευθυνθεί στην Ήπειρο, με την προϋπόθεση της κατάλληλης οργάνωσης και δραστηριοποίησης των επιχειρηματιών του κλάδου προκειμένου να διαμορφωθούν ελκυστικά πακέτα τουρισμού.
Με τη συμμετοχή της στην Διεθνή Έκθεση Βελιγραδίου που έγινε με τη συνεργασία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, η αποστολή της Περιφέρειας Ηπείρου, προέβαλλε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Ηπείρου, τον τέλειο συνδυασμό ορεινού και θαλάσσιου τουρισμού, τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού, το περιβάλλον, τα ορθόδοξα εκκλησιαστικά μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι και την πολιτιστική κληρονομιά.
Παράλληλα οργανώθηκε ειδική εκδήλωση προβολής της Ηπείρου, με παράθεση ηπειρωτικών γεύσεων σε δημοσιογράφους και τουριστικούς πράκτορες. Εκτενή αναφορά στην παρουσία της Περιφέρειας στην έκθεση έγινε και από Μέσα Ενημέρωσης του Βελιγραδίου.
Το περίπτερο επισκέφτηκαν, μεταξύ άλλων, ο πρέσβης της Ελλάδος στο Βελιγράδι κ. Κων. Οικονομίδης και η προϊσταμένη του γραφείου του Ε.Ο.Τ. στη Σερβία κ. Σοφία Λαζαρίδου, τους οποίους τα μέλη της αποστολής της Περιφέρειας, ενημέρωσαν για το σχεδιασμό που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη για την ενιαία και συνδυασμένη προβολή της Ηπείρου για τον τουρισμό και τα αγροτικά της προϊόντα.
Στην Έκθεση έδωσαν το "παρόν"τους επιχειρηματίες της Ηπείρου και εκπρόσωπος της Ένωσης Ξενοδόχων Ιωαννίνων.
ΠΗΓΗ: www.php.gov.gr
↧
Ιωάννινα: Σύλληψη αλλοδαπού για μεταφορά μη νόμιμης μετανάστριας
Χθες (24-02-2016) το βράδυ στα Ιωάννινα, αστυνομικοί της Ομάδας Πρόληψης &Καταστολής Εγκληματικότητας (Ο.Π.Κ.Ε.) Ιωαννίνων, συνέλαβαν έναν 42χρονο υπήκοο Αλβανίας, για μεταφορά μη νόμιμης μετανάστριας.
Συγκεκριμένα, από έλεγχο που έγινε σε Ι.Χ.Ε., διαπιστώθηκε ότι ο 42χρονος οδηγός και ιδιοκτήτης του οχήματος, μετέφερε έναντι χρηματικής αμοιβής προς το εσωτερικό της χώρας, μία 21χρονη υπήκοο Αλβανίας, η οποία είχε εισέλθει παράνομα στη χώρα και σε βάρος της εκκρεμούσε μέτρο απαγόρευσης εισόδου.
Το Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο και το χρηματικό ποσό των -340- ευρώ, που βρέθηκε στην κατοχή των δραστών, κατασχέθηκαν.
Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ιωαννίνων ενώ την προανάκριση ενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ιωαννίνων.
↧
Εξιχνιάστηκε περίπτωση κλοπής στα Ιωάννινα
Σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος 56χρονης ημεδαπής
Εξιχνιάστηκε, μετά από έρευνα των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ιωαννίνων, περίπτωση κλοπής σε βάρος 64χρονης ημεδαπής, που έλαβε χώρα την 23-09-2015, στα Ιωάννινα.
Για την υπόθεση αυτή, σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος μιας 56χρονης ημεδαπής, για κλοπή.
Συγκεκριμένα, από την προανάκριση που ενήργησαν οι αστυνομικοί προέκυψε ότι η 56χρονη μέσα σε χώρο δημόσιας υπηρεσίας, αφαίρεσε από το πορτοφόλι 64χρονης ημεδαπής, το χρηματικό ποσό των (170) ευρώ.
Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος της 56χρονης θα υποβληθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ιωαννίνων ενώ την προανάκριση ενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ιωαννίνων.
↧
Ελεύθερο Κόνιτσας: Συνελήφθη 40χρονος υπήκοος Αλβανίας με μεγάλη ποσότητα κάνναβης
Κατασχέθηκαν πάνω από 200 κιλά κάνναβης
Συνελήφθη χθες (24-02-2016) το μεσημέρι στο Ελεύθερο Κόνιτσας, από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ιωαννίνων, ένας 40χρονος υπήκοος Αλβανίας, ο οποίος κατηγορείται για μεταφορά πάνω από (200) κιλών κάνναβης, με σκοπό την εμπορία.
Η σύλληψή του ήταν αποτέλεσμα συντονισμένης επιχείρησης αστυνομικών του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ιωαννίνων και του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Κόνιτσας, με τη συνδρομή αστυνομικών της Ομάδας Πρόληψης & Καταστολής Εγκληματικότητας (Ο.Π.Κ.Ε.) Γρεβενών και του Τμήματος Ασφάλειας Γρεβενών.
Αναλυτικότερα, χθες το μεσημέρι, στο Ελεύθερο Κόνιτσας, ο 40χρονος εντοπίστηκε να οδηγεί Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο και σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε, βρέθηκαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου 131 δέματα, με συνολική ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, βάρους (200) κιλών και (350) γραμμαρίων, τα οποία και κατασχέθηκαν.
Το Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας 34χρονου αλλοδαπού που αναζητείται, κατασχέθηκε.
Επίσης, κατασχέθηκε το χρηματικό ποσό των 700 ευρώ που βρέθηκε στην κατοχή του δράστη καθώς και δύο κινητά τηλέφωνα, που χρησιμοποιούσε για την παράνομη δραστηριότητά του.
Ο συλληφθείς, με την κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος του, θα οδηγηθεί στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ιωαννίνων ενώ η προανάκριση βρίσκεται σε εξέλιξη από το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Ιωαννίνων.
↧
↧
Πρόγραμμα κατάρτισης 15.000 νέων 18-24 ετών
Λεπτομέρειες για το νέο πρόγραμμα κατάρτισης και πρακτικής άσκησης για 15.000 ανέργους νέους ηλικίας 18-24 ετών και το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή από την Τρίτη 16 Φεβρουαρίου, έδωσε η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου, μιλώντας στο «Στο Κόκκινο Πάτρας 107,7».
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα, συνολικού προϋπολογισμού, 39,75 εκατομμυρίων ευρώ, είναι εμπροσθοβαρής δράση του ΕΣΠΑ 2007-2013, υποψήφια προς ένταξη στο ΕΣΠΑ 2014-2020 στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση». Συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) και την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για την Απασχόληση των Νέων (ΠΑΝ).
Απευθύνεται σε απόφοιτους δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και σε απόφοιτους ΑΕΙ/ΤΕΙ, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να υποβάλλουν μία αίτηση συμμετοχής σε μία μόνο Διοικητική Περιφέρεια, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής του.
Δικαίωμα συμμετοχής στη δράση έχουν άνεργοι νέοι οι οποίοι πληρούν τις παρακάτω γενικές προϋποθέσεις:
• Να έχουν γεννηθεί από 1/1/1992 μέχρι και 31/12/1997.
• Να είναι εγγεγραμμένοι στα Μητρώα Ανεργίας του ΟΑΕΔ, ανεξαρτήτως αν λαμβάνουν επίδομα ανεργίας ή όχι.
• Να είναι απόφοιτοι Υποχρεωτικής/ Δευτεροβάθμιας/ Μεταδευτεροβάθμιας/ Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
• Να μην έχουν τη μαθητική, σπουδαστική ή φοιτητική ιδιότητα.
• Να έχουν συμπληρώσει το τυποποιημένο έντυπο/φόρμα εξατομικευμένης παρέμβασης και να έχουν συμφωνήσει σε Ατομικό Σχέδιο Δράσης (ΟΑΕΔ).
Όπως εξήγησε η κυρία Αντωνοπούλου το πρόγραμμα επιδοτούμενης κατάρτισης και πρακτικής άσκησης θα συμμετέχουν επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς:
• Εφοδιαστική Αλυσίδα (Logistics)
• Λιανικό Εμπόριο
• Εξωστρέφεια και Διεθνές Εμπόριο (Έμφαση στον πρωτογενή τομέα)
• Τεχνολογιών των Πληροφοριών και των Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.)
Οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ άνεργοι θα μπορούν να καταθέσουν ηλεκτρονικά και μόνο, αίτηση συμμέτοχής, από 16/2/2016 έως και 31/3/2016. Οι ενδιαφερόμενοι, ανάλογα με τον κλάδο που τους ενδιαφέρει, μπορούν να υποβάλλουν την αίτησή τους σε μια από τις ειδικά διαμορφωμένες ηλεκτρονικές πλατφόρμες, όπου μπορούν να αναζητήσουν και περισσότερες πληροφορίες: www.logistics-eede.gr www.exagogiko-eede.gr και http://edu.sepe.gr
«Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο επανασχεδιάσαμε ώστε το όφελος να πηγαίνει στους ανθρώπους που είναι άνεργοι και δεν έχουν μια πρώτη εργασιακή εμπειρία και όχι στους ενδιάμεσους. Όπως γνωρίζετε μέχρι πρότινος οι ενδιάμεσοι λυμαίνονταν αυτούς τους πόρους», τόνισε η αναπληρώτρια υπουργός εργασίας.
Με τον ανασχεδιασμό του προγράμματος οι ωφελούμενοι θα λαμβάνουν 1.471 ευρώ, και όχι 799 ευρώ, όπως προβλεπόταν αρχικά. Η αύξηση σε ποσοστό 84% των αποδοχών του καταρτιζόμενου ανέργου προέκυψε διότι αναστράφηκε η αναλογία δαπάνης μεταξύ παρόχων κατάρτισης και ανέργων. Επίσης, ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε αμοιβή παρόχου για κάθε τμήμα κατάρτισης 1.050 ευρώ, ενώ με τον νέο σχεδιασμό ο πάροχος για κάθε τμήμα κατάρτισης θα λαμβάνει 840 ευρώ (μείωση 20%).
Η κ. Αντωνοπούλου επισήμανε ακόμη ότι όσα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης κάνουν παραβάσεις των κανόνων που τίθενται από το πρόγραμμα δεν θα μπορούν να συμμετέχουν πλέον σε επόμενα προγράμματα.
«Θα μπαίνουν σε «μαύρη λίστα», είπε, για να τελειώνουμε επιτέλους με αυτή την κατάσταση. Όμως η πλειοψηφία των Κέντρων αυτών θέλει και μπορεί να κάνει τη δουλειά της σωστά, αρκεί το κράτος να έχει ένα θεσμικό πλαίσιο και οι προκηρύξεις να τους λένε με σαφήνεια τι μπορούν να κάνουν και τι απαγορεύεται να κάνουν. Εμείς λοιπόν αυτό το προχωρήσαμε σε συνεργασία με τα συλλογικά όργανα των Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης και μας κατέθεσαν προτάσεις για το πώς μπορούμε να τα κάνουμε καλύτερα», εξήγησε η κυρία Αντωνοπούλου.
Μια από τις άλλες καινοτομίες του προγράμματος είναι η εναλλαγή κατάρτισης και πρακτικής άσκησης σε επιχειρήσεις, διάρκειας 260 ωρών, ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή αφομοίωση των γνώσεων στους ανέργους. «Αυτό γίνεται για να δούμε τι έμαθε ο καταρτιζόμενος για να μάθει κάτι παραπάνω στη συνέχεια προκειμένου να του δοθεί η αυτοπεποίθηση αλλά και οι δεξιότητες που του έλλειπαν στην πρώτη φάση. Απώτερος στόχος μας να μπορεί να μεγιστοποιήσει τώρα τις δυνατότητες που θα έχει όταν ο ιδιωτικός τομέας θα βγάζει πλέον ανακοινώσεις προσλήψεων», υπογράμμισε σχετικά η κυρία Αντωνοπούλου.
Επιπλέον καινοτομία του προγράμματος η κατάρτιση των ωφελουμένων με συγκεκριμένα προγράμματα σπουδών, τα οποία βασίζονται στα εγκεκριμένα επαγγελματικά περιγράμματα από τον ΕΟΠΠΕΠ και η παράλληλη πιστοποίηση προσόντων των ωφελούμενων. Παράλληλα εξήγησε ότι για την επιλογή των 15.000 ωφελούμενων μπαίνουν εισοδηματικά κριτήρια, λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή τους κατάσταση καθώς και ο χρόνος της ανεργίας τους. Διευκρίνισε δε ότι ο ωφελούμενος σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος (260 ώρες) πρέπει να παραμένει άνεργος ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν θα τους κόβεται η «κάρτα του ΟΑΕΔ».
Τρία νέα προγράμματα
Τέλος η κ. Αντωνοπούλου αναφέρθηκε και στα προγράμματα που αναμένεται να βγουν το αμέσως προσεχές διάστημα.
Το πρώτο θα αφορά 15.000 ανέργους 50 ετών και πάνω. Η διάρκειά του θα είναι 12 με 24 μήνες και θα υποστηρίζει την πρόσληψη των ωφελούμενων σε νέες θέσεις εργασίας.
Το δεύτερο θα απευθύνεται σε 26.000 ανέργους από 29 έως 64 ετών που θα αφορά πιστοποίηση και εγγυημένη απασχόληση.
Μέχρι πρότινος, εξήγησε η κ. Αντωνοπούλου, στα αντίστοιχα προγράμματα οι ωφελούμενοι λάμβαναν περίπου 1.600 ευρώ, ενώ τώρα πλέον με την εγγυημένη απασχόληση, η πλειοψηφία τους μπορεί να φθάσει στα 5.500 ευρώ.
Το τρίτο, που θα βγει τον Απρίλιο, θα είναι ουσιαστικά η νέα γενιά της κοινωφελούς εργασίας για 17 Δήμους της χώρας που αποτελούν «θύλακες» ανεργίας. Θα είναι διάρκειας 8 μηνών και θα έχουν το εξής χαρακτηριστικό: Ανάλογα με τις εξελίξεις θα προσαρμόζονται για να έχουν και κάτι άλλο εκτός από την θέση εργασίας του ανέργου. Για παράδειγμα τεχνολογίες πληροφορικής, να έχουν δηλαδή οι συμπολίτες πρόσβαση στην γνώση του πώς να διαχειρίζονται το διαδίκτυο.
ΠΗΓΗ: www.airetos.gr
↧
Διαγωνισμός ιστότοπου: http://dmanteio.blogspot.gr με δώρο ένα βιβλίο το: "Από που έρχονται οι καλές ιδέες "του Steven Jhonson από τις εκδόσεις "Πεδίο"
Τυχερή η κυρία Αντωνοπούλου Κυριακή από Λαμία!
↧
Παρουσίαση λαογραφικού λευκώματος του χωριού Μαντείο Δωδώνης (ΑΛΠΟΧΩΡΙ) στον τηλεοπτικό σταθμό Ιωαννίνων: ΙΩΑΝΝΙΝΑ TV την Παρασκευή 26-2-2016 ώρα 21:49
↧
